"عدالت طبيعت"  و  برابري  غم و شادي.  قانون عدالت طبيعت  عبارت است از   برقراري  تعادل در دوگانگيها يا ضديت ها  :     

                 مانند شب و  روز،  مرگ و تولد،  خواب و بيداري،  مثبت و منفي ،  روشن و تاريك،  گرم و سرد،  و غيره .  بنابراين،  دوگانگي غم و شادي نيز از همين قانون پيروي مي       كند.  شادي دقيقا به  همان نسبت غم   تجربه مي شود تا تعادل  برقرار شود،  نه بيشتر و نه كمتر.  چه پادشاه  باشيد  چه مسكين،  عدالت طبيعت  با پيمانه يكسان و دقيق ،  دوگانگي غم و شادي را  نصيب تو مي كند. زمانيكه افراد ناآگاه از اين قانون عدالت طبيعت،  بپندارند كه مي توانند خارج از اين عدالت طبيعت ، سهم شادي و لذت بيشتري نسبت به ضد آن، يعني غم و رنج نصيب خود كنند،  براي به دست آوردن اين پندار پوچ و خالي سخت تلاش مي كنند و خون مي ريزند  ، آن هنگام است كه ظلم به خود،  ظلم  به بشريت و ظلم به همه موجودات  آغاز مي گردد. ولي آنهايي که قرق در اين آگاهي زنده اند ، مانند يک طفل نوزاد آزاد و بي نيازاند . هيچ کلامي قادر به بيان جهان آنها نيست مگر سکوت...   براي متن كامل به  فلسفه  اصل موازات مراجعه كنيد.